แล้วความทุกข์ก็แวะมาหา
และความข้ำก็มาทักทายอีกหน คิดดู
ทั้งที่หนีมาไกลแสนไกล
ความเจ็บยังไม่วายแวะเวียนกลับมา มาเคาะประตู
ทำได้เพียงเปิดรับเท่านั้น
ย้ำตัวเองบอกซ้ำในใจอยู่
คอยเตือนสิ่งนึงให้ใจรับรู้
สิ่งเหล่านี้จะผ่านไป
อย่างวันนั้นที่เราผ่านมา
เจ็บวันนี้ไม่นานไม่ช้าก็เป็นเมื่อวาน
สิ่งเลวร้ายจะผ่านพ้น
หากว่าใจของเราอดทน
ยิ้มรับความเจ็บช้ำไว้อีกสักวัน
เพราะชีวิตมีล้มมีลุก
เพราะสุขทุกข์ปะปนด้วยกันอย่างนั้น ทุกวัน
ยิ้มรับวันที่เจ็บช้ำ ยิ้มรับวันที่สับสน
ยิ้มรับมันอีกหน ทนอีกสักวัน

;););)